شيخ حسين انصاريان
194
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
خداى عز و جل گر ببخشدم شايد * سزاى بندگيش چون زمن نمىآيد به هر چه بستم جز حق شكسته باز آمد * دل مرا بجز از ياد خود نمىشايد براى توشهء عقبى بسى نمودم سعى * زمن نيامد كارى كه آن به كار آيد ز بيم آن كه مبادا خجل شود فردا * دلى به طاعتى امروز مىنياسايد نرفتهام به ره حق چنان كه بايد رفت * نكرده هيچ عبادت چنان كه مىبايد مگر به هيچ ببخشند جرم هيچان را * ز هيچ هيچ نيايد ز هيچ هيچ آيد تمام روز در اين غم بسر برم كه صباح * براى من شب آبستنم چه مىزايد دلم رميد و زمن بهترى نمىيابد * اگر دچار تو گردد به گوش بازآيد حديث واعظ پرگو نَه در خورِ فيض است * بيا بخوان غزلى تا دلم بياسايد ( فيض كاشانى ) آثار و عواقب خطرناك گناهان در قرآن فَبَدَّلَ الَّذينَ ظَلَمُوا قَوْلًا غَيْرَ الَّذى قيلَ لَهُمْ فَانْزَلْنا عَلَى الَّذينَ ظَلَمُوا رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ » « 1 » ولى ستمكاران ، سخنى را كه [ بيرون دروازه شهر ] به آنان گفته شده بود [ پس از ورود به شهر ] به سخنى ديگر تبديل كردند [ به جاى درخواست ريزش گناهان ، درخواست امور مادى كردند ] . ما هم بر ستمكاران به سبب آن كه همواره نافرمانى مىكردند ، عذابى از آسمان فرود آورديم . بَلى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَ احاطَتْ بِهِ خَطَيئَتُهُ فَاولئِكَ اصْحابُ النّارِ هُمْ فيها خالِدُونَ » « 2 »
--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) : 59 . ( 2 ) - بقره ( 2 ) : 81 .